سازمان دامپزشکی کشور

سازمان خواربار و كشاورزی ملل متحد (فائو - FAO)، یكی از مهمترین ساختارهای بین المللی وابسته به سازمان ملل متحد است و ایران برای انتخاب دبیركل جدید این سازمان یكی از چهره های شاخص آكادمیك خود را نامزد كرده است؛ دكتر محمدسعید نوری نائینی فارغ التحصیل اقتصاد كشاورزی از دانشگاه كورنل آمریكا و استاد بازنشسته دانشگاه شهید بهشتی است.

نائینی دو دوره به عنوان نماینده كشورمان در فائو خدمت كرده است و سپس دو دوره نیز بر اساس آرای كشورهای جهان صندلی ریاست شورای فائو را به عهده گرفت و تا سال 2009 در رم ساكن بود. شخصیت دوست داشتنی، وسعت اطلاعات و اقامت طولانی در مقر فائو گنجینه كم نظیری از ارتباطات قوی با هیاتهای نمایندگی سایر كشورهای جهان در سازمان خواربار و كشاورزی ملل متحد برای او به وجود آورده است.

بی تردید دبیركلی فائو یكی از مهمترین پستهای بین المللی است. چالشهای جهانی آب و هوا، بحران جهانی غذا و پررنگ شدن غذا و كشاورزی در دكترین امنیت ملی كشورهای جهان بر اهمیت این سمت افزوده است.



نگاهی به پنج رقیب او در این انتخابات نشان می دهد شانس این مرد ایرانی را نباید دست كم گرفت:

رشید عراقی پس از اشغال عراق وزیر آب بوده است. او یك كارشناس گمنام آب است كه در حوزه غذا و كشاورزی حرفی برای گفتن ندارد. سوسیلو وزیر سابق اندونزیایی است كه عملكردش در زمان مسئولیتش در اندونزی همواره مورد نقد و اعتراض كشاورزان و فعالان محلی بود. فیشلر اتریشی و موراتینس اسپانیایی در صورت ظهور یك كاندیدای معقول از بلوك در حال توسعه رای پرشمار كشورهای جهان سومی را با خود ندارند. كشورهای در حال توسعه بعد از ریاست 16 ساله ژاك دیوف سنگالی این صندلی را در ساختار جهانی متعلق به خود می دانند.

واقعیت آن است كه رقیب اصلی نوری نائینی در این انتخابات خوزه داسیلوای برزیلی است.

داسیلوا سابقه معاونت FAO را دارد و از آشنایی خوبی با FAO و هیاتهای نمایندگی برخوردار است. رئیس جمهور جنجالی سابق برزیل و خانم رییس جمهور جدید با قدرت و تمام امكانات از او حمایت می كنند. در عرصه سیاست جهانی، برزیل هیچ گاه مقبولیت امروز را نداشته است. گرچه عملكرد او در فائو با انتقادهای فنی متعددی روبروست اما نمی شود شانس او و قدرت لابی برزیل (این بازیگر جوان و شاداب لاتینی) را دست كم گرفت.

انتخاب نوری نائینی به عنوان كاندیدای ایران، حركت هوشمندانه ای بود كه باید از این لحاظ به دولت ایران تبریك گفت. واقعیت آن است كه رویكرد جهان در به بازی گرفتن چهره های تخصصی ایرانی در انتخابات اخیر اوپك و در راهیابی دكتر نهاوندیان به مركزیت اتاق بازرگانی بین المللی، راه را برای نائینی هموار كرده است.

شاید در سالهای بعد از انقلاب، حركت به سوی صندلی دبیركلی فائو، بلندپروازانه ترین تلاش ایران برای كسب كرسیهای جهان بوده است. سابقه تاریخی كشاورزی ایران، ویژگیهای مناسب فردی نائینی، نقاط ضعف رقبا، داراییهای خوبی برای شركت در این مسابقه است.

اما اگر بدانیم غالب رقبای نائینی فعالیت انتخاباتی خود را با اتكای به ستادهای قدرتمند انتخاباتی ماههاست شروع كرده اند، درمی یابیم در چند ماه آینده كار بزرگی در پیش است. همراهی حداكثری دولت و نهادهای بخش خصوصی در فراهم آوردن امكان یك مبارزه هوشمند و منطقی می تواند توشه دونده ایرانی را برای شركت در این ماراتن نفس گیر تكمیل كند. تنها 5 ماه تا انتخابات ژوئن 2011 وقت باقی مانده است.

سهم هریك از ما در این حركت ملی چیست؟