سازمان دامپزشکی کشور

محمد به مرز چهل سالگی رسیده بود. تبلور آن رنج مایه ها در جان او باعث شده بود که اوقات بسیاری را در بیرون مکه به تفکر و دعا بگذراند، تا شاید خداوند بشریت را از گرداب ابتلا برهاند او هر ساله سه ماه رجب و شعبان و رمضان را در غار حراء به عبادت می گذرانید.

ـ آن شب، شب بیست و هفتم رجب بود. محمد غرق دراندیشه بود که ناگهان صدایی گیرا و گرم درغار پیچید:

بخوان!

ـ محمد درهراسی و هم آلود به اطراف نگریست! صدا دوباره گفت:‌بخوان!

ـ این بار محمد بابیم و تردید گفت: من خواندن نمی دانم.

صدا پاسخ داد:

ـ بخوان به نام پروردگارت که آفرید. همان که انسان را از خون بسته ‏اى خلق کرد. بخوان که پروردگارت از همه بزرگوارتر است، همان که به وسیله قلم تعلیم نمود و به انسان آنچه را نمى‏دانست، یاد داد.

و او هر چه را که فرشته وحی خوانده بود باز خواند.

ـ هنگامی که از غار پایین می آمد زیر بار عظیم نبوت و خاتمیت، به جذبه الوهی عشق بر خود می لرزید از این رو وقتی به خانه رسید به خدیجه که از دیر آمدن او سخت دلواپس شده بود گفت:

ـ مرا بپوشان، احساس خستگی و سرما می کنم!

 و چون خدیجه علت را جویا شد گفت:

ـ آنچه امشب بر من گذشت بیش  از طاقت من بود،‌امشب من به پیامبری برگزیده شدم!

خدیجه که از شادمانی سر از پا نمی شناخت، در حالی که روپوشی پشمی و بلند بر قامت او می پوشانید گفت:

ـ من مدتها پیش در انتظار چنین روزی بودم می دانستم که تو با دیگران بسیار فرق داری، اینک به پیشگاه خدا شهادت می دهم که تو آخرین رسول خدایی و به تو ایمان  می آورم........

ـ پس از آن علی که در خانه محمد بود با پیامبر بیعت کرد.

  محمد (ص)دیباچه زرین کتابی بود که کلماتش جوشیده از«وحی» و فرودآمده از«عرش و نازل شده از«ملکوت» بود.» محمد مبعوث شد تا بر کویر تشنه جانها آبی رساند، و با مهر وعطوفت آشتی دهد.آمد، تاپیام آسمانی خود را برتمامی زمینیان نمایان کند و جهل و نادانی را از محیط زندگی مردم بزداید.

درآن زمان که محیط غم زده عربستان پراز تاریکی بود، نور وجود رسول خدا مهرگستر بر تمامی جزیره العرب شد، محمد (ص) به همراه علی(ع) راه دشوار هدایت را آغاز کرد. و جانهای خسته را امید بخشید و جه زیبا علی(ع) یاری دهنده او شد. فضای پر از هیاهوی جزیره العرب احتیاج به نسیم جانفزایی داشت تا ابرهای مادی گرایی را بشوید و عطر دل انگیز معنویت را به مشام برساند. درزیباترین توصیف در مورد بعثت نبی مکرم اسلام سخنان مولا علی(ع) بیش از هر مطلب دیگری گویاتر و شفاف تر است که فرموده اند: « خداوند رسولش محمد(ص) را در زمانه ای فرستاد، که فاصله قطع رسالت های آسمانی و وحی الهی به درازا کشیده بود، امت ها به خواب غفلت و بی خبری فرورفته بودند، فتنه ها کمر به فسادپراکنی و تباهی آفرینی بسته بودند، نظام کارها از هم گسسته بود، آتش جنگ ها شعله می کشید، خشکسالی معنویت بود و قحطی حقیقت. نشانه های هدایت فرسوده و پرچم های گمراهی افراشته بود. چهره دنیا ، بر مردم عبوس گشته بود. حتی دنیا طلبان نیز از سیمای روزگار، بر می آشفتند. /ز

           نام بلندش بر بام جهان بلند باد.

مبعث پیامبر مکرم اسلام بر همه مسلمانان مبارک باد